Home மாவட்டங்கள் பெங்களூர் தமிழகத்தில் ஜனாதிபதி ஆட்சி? பிஜேபி அதிரடி வியூகம்

தமிழகத்தில் ஜனாதிபதி ஆட்சி? பிஜேபி அதிரடி வியூகம்

சென்னை: மே 8-
தமிழக சட்டமன்றத் தேர்தல் முடிவுகள் வெளியாகி 4 நாட்கள் கடந்தும், ஒரு நிலையான அரசு அமைவதில் ஏற்பட்டுள்ள முட்டுக்கட்டை இன்னும் நீடிக்கிறது. தமிழக வெற்றிக் கழகத் தலைவர் விஜய், ஆளுநரை இருமுறை சந்தித்தும் ஆட்சியமைக்கப் போதிய பெரும்பான்மை பலம் (118 இடங்கள்) இல்லாததால், அனுமதி மறுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சூழலில், எந்தவொரு கட்சியும் ஆட்சியமைக்க முடியாத பட்சத்தில், தமிழகத்தில் குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி (President’s Rule) அமல்படுத்தப்படக்கூடிய சாத்தியக்கூறுகள் அதிகரித்து வருகின்றன.
அரசியலமைப்புச் சட்டப்படி, ஒருவேளை குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி அமலுக்கு வந்தால், அடுத்த ஓராண்டு காலத்திற்கு (6 மாதங்கள் + 6 மாதங்கள் நீட்டிப்பு) தமிழகத்தின் நிலைமை தலைகீழாக மாறக்கூடும். குறிப்பாக, மாநில அரசின் பிடி தளர்ந்து, மத்திய அரசின் ‘நேரடி ஆதிக்கம்’ தமிழகத்தின் மீது பாயும் சூழல் உருவாகும்.
அவ்வாறு குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி அமலானால், தமிழகத்தில் நடக்கக்கூடிய 10 முக்கிய மாற்றங்கள் இதோ: மத்திய அரசின் ஆதிக்கத்தில் தமிழகம்: 10 முக்கிய அபாயங்கள் புதிய கல்விக் கொள்கை (NEP) கட்டாயமாக்கப்படலாம்: தமிழக அரசு இதுவரை எதிர்த்து வந்த ‘புதிய கல்விக் கொள்கை’, மாநில அரசின் தடையின்றி ஆளுநர் மூலம் நேரடியாகச் செயல்படுத்தப்படலாம். மும்மொழிக் கொள்கை பள்ளிகளில் நுழைய இதுவே வழியாக அமையும். இந்தி மொழித் திணிப்பு தீவிரம்: நிர்வாக ரீதியாக மாநில அரசின் பிடி இல்லாததால், மத்திய அரசு அலுவலகங்கள் மற்றும் பொதுத் துறைகளில் இந்தி பயன்பாடு முன்னுரிமை பெறும். மாநில கோப்புகளிலும் இந்தி அல்லது ஆங்கிலம் மட்டுமே இருக்கும் சூழல் உருவாகலாம். நீட் (NEET) தேர்விற்கான எதிர்ப்பு நீர்த்துப்போதல்: தமிழக சட்டமன்றம் நிறைவேற்றிய நீட் விலக்கு மசோதாக்கள் கிடப்பில் போடப்பட்டு, மருத்துவச் சேர்க்கை முழுவதும் மத்திய அரசின் முழுமையான கட்டுப்பாட்டிற்குள் செல்லும்.
பரந்தூர் மற்றும் எட்டு வழிச்சாலைத் திட்டங்கள்: மக்களின் கடும் எதிர்ப்பால் முன்னேறாமல் இருந்த பரந்தூர் விமான நிலையம் மற்றும் சென்னை – சேலம் எட்டு வழிச்சாலை போன்ற திட்டங்களை, போராட்டங்களை ஒடுக்கி நிறைவேற்ற மத்திய அரசு முற்படலாம். ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல் பரிசோதனை: தமிழகத்தில் நிலவும் இந்தத் தொங்கு சட்டசபை சூழலைப் பயன்படுத்தி, மாநிலத் தேர்தலைத் தள்ளிப்போட்டு, அதை நாடாளுமன்றத் தேர்தலுடன் இணைப்பதற்கான திட்டங்களை மத்திய அரசு வகுக்கலாம். இந்து சமய அறநிலையத் துறையில் மாற்றம்: கோயில் நிர்வாகங்களில் மாநில அரசின் தலையீட்டைக் குறைத்து, ஆளுநரின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் புதிய நிர்வாகக் குழுக்களை அமைக்க பாஜக அரசு முயலக்கூடும். சிறுபான்மையினர் நலத் திட்டங்கள் பாதிப்பு: மாநில அரசு வழங்கி வந்த பிரத்யேகமான நலத்திட்டங்கள் மற்றும் இட ஒதுக்கீடு விவகாரங்களில் மத்திய அரசின் கொள்கைகளே மேலோங்கி நிற்கும். காவிரி மற்றும் மேகதாது விவகாரத்தில் பின்னடைவு: நதிநீர் உரிமைகளுக்காகப் போராட ஒரு வலுவான மாநில அரசு இல்லாத நிலையில், அண்டை மாநிலங்களின் திட்டங்களுக்கு மத்திய அரசு அனுமதி வழங்கும் அபாயம் உள்ளது. ரேஷன் மற்றும் மானியத் திட்டங்கள் சீரமைப்பு: தமிழகத்தின் இலவச மற்றும் மானியத் திட்டங்களை ‘இலவச கலாச்சாரம்’ என்று விமர்சித்து வரும் மத்திய அரசு, ஆளுநர் மூலம் ரேஷன் விநியோக முறையில் மாற்றங்களைக் கொண்டு வரலாம். அறநிலையத்துறை: கோவில் நிர்வாகம் சில கோவில் குடும்பங்களிடம் கொடுக்கப்படலாம். மீத்தேன் மற்றும் ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டங்கள்: பாதுகாக்கப்பட்ட வேளாண் மண்டலச் சட்டங்கள் இருந்தாலும், எரிசக்தித் தேவைகளைக் காரணம் காட்டி டெல்டா பகுதிகளில் ஆய்வுகளை மேற்கொள்ள மத்திய அரசு அனுமதியளிக்க வாய்ப்புள்ளது. ஜனநாயகமா? அல்லது மத்திய அரசின் பிடியா? தற்போது வரை குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி என்பது ஒரு சாத்தியக்கூறாக மட்டுமே உள்ளது. ஆனால், விஜய் தரப்பு அதிமுக எம்.எல்.ஏ-க்களைத் தன் பக்கம் இழுப்பதிலோ அல்லது மற்ற கட்சிகள் ஒருமித்த கருத்துக்கு வருவதிலோ தோல்வியுற்றால், தமிழகம் இந்த ‘யூனியன் பிடிக்குள்’ செல்வதைத் தவிர்க்க முடியாது. மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசு இல்லாத ஒரு வருடம் என்பது, தமிழகத்தின் பல தசாப்த கால சமூக நீதிப் போராட்டங்களுக்கும், மொழிப் பற்றுக்கும் ஒரு பெரும் சோதனைக் காலமாகவே அமையும். ஆளுநர் மாளிகை அதிகார மையமாக மாறுமா அல்லது மக்கள் பிரதிநிதிகள் இணைந்து ஒரு தீர்வு காண்பார்களா என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.